Przejdź do głównej treści Przejdź do wyszukiwarki

JUBILEUSZOWE DZIEŁO

Utworzono dnia 30.07.2020

Kilka lat temu nasza Sekcja historyczna otrzymała z Instytutu Historii Polskiej Akademii Nauk potwierdzenie, że najstarszy znany dokument pisany dotyczący Siennicy jest sporządzony w roku 1220. Jak przybliżyć i uświetnić tę rocznicę zastanawialiśmy się długo. Nasze plany, niestety, nie mogły być zrealizowane w czasie Siennickich Spotkań Plenerowych, więc jedynie czasopismo Sienniczka i Internet mogą nam pomóc w polaryzowaniu tego pięknego Jubileuszu.

Jak wyglądała Siennica 800 lat temu, nikt nam nie powie, czy tutaj był książę Konrad Mazowiecki – raczej wątpliwe, ale miejscowość jest i pięknie się rozwija, dokument jest – więc TWÓRZMY LEGENDĘ.

Ilustracja „Konrad Mazowiecki w Siennicy 1220 roku” powstała „ad hoc”, czyli bardzo szybko po spotkaniu Sekcji, kiedy ustaliliśmy, jak mogła wyglądać dawno temu Siennica. Widok na miejscowość jest usytuowany z okolic obecnego Ronda im. Ks. Janczaka. Po prawej stronie wzgórze – obecnie Skwer Jana Pawła II. Na tym wzgórzu orszak księcia z nim samym na czele. Książę odczytuje dokument (chciałoby się powiedzieć, właśnie ten, który dotrwał do naszych czasów). Na jego tarczy herb Ziemi Czerskiej, na proporcu orzeł – herb Mazowsza, stojący pieszy rycerz ma w herbie na tarczy „Krzywdę” obecny herb Siennicy wzięty od rodu Siennickich w XVI wieku. Wiadomo, to jest ukłon w stronę historii Siennicy i jej dnia dzisiejszego (w legendzie się zmieści, chociaż wątpliwe, czy już taki herb istniał 800 lat temu).

Środkiem biegnie piaszczysta droga (obecnie wojewódzka 802). Po lewej mieszkańcy zgromadzeni na powitanie i wysłuchanie księcia na czele z przełożonym osiedla (sołtysem?). Poniżej głaz, takich wiele w okolicach Siennicy, z wyrytym napisem „Zenniza”. Dalej chaty, tzw. kurne, gdzie na środku paliło się ognisko, a dym wydobywał się przez szpary w dachu. Wtedy jeszcze nie budowano palenisk z kominem. Krzyż świadczy o tym, że już tutaj dotarło chrześcijaństwo. Pasące się owieczki to dowód, że zajmowano się już hodowlą. W głębi ilustracji zaznaczone są też pola, czyli uprawiano zboża. No i rzecz ważna dla Siennicy to rzeczka Sienniczka, tutaj z rozlewiskami, stogami siana, a w miejscu, gdzie dzisiaj most, znajdował się bród, bo przez taką rzeczkę brodzono – przechodzono i przejeżdżano konno.

Duża ilość drzew, lasy na horyzoncie, świadczą o tym, że miejscowość była ukryta wśród puszczy mazowieckiej i by tutaj żyć, trzeba było umieć współżyć z przyrodą i wkładać moc trudu, by zagospodarować tę ziemię.

Czy tak było? Trudno stwierdzić, ale i zaprzeczyć też nie można. Jak powiedziano we wstępie – twórzmy legendę. W każdej legendzie jest cząstka prawdy, a resztę podpowiada wyobraźnia i fantazja. Ważne, by szanować tradycję, poznawać historię, sławić swoją miejscowość, albowiem tego jest godna.

Ryszard Łubkowski

Zegar

Kalendarium

Rok wcześniej Miesiąc wcześniej
Październik 2020
Miesiąc później Rok później
Pon Wt Śr Czw Pt Sb Nie
28 29 30 1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30 31 1

Imieniny

Licznik odwiedzin:

W tym tygodniu: 92

W poprzednim tygodniu: 109

W tym miesiącu: 414

W poprzednim miesiącu: 410

Wszystkich: 18106